Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2018

Ένα γενναίο ποντικάκι


Σήμερα δεν σε έστειλα στο σχολείο. Κοιμόσουν τόσο βαθειά που λυπήθηκα να σε ξυπνήσω. Άλλωστε ήταν και η γιαγιά- Βαβαλία εδώ, οπότε θα είχα βοήθεια με εσένα και το μωρό. Σε πήρα και πήγαμε σε ένα βιβλιοπωλείο. 
Σου πήρα το βιβλίο " Ένα γενναίο ποντικάκι, της Judith Koppens" και φυσικά άρπαξες και μια χαντζάρα κάνοντας τον πειρατή. Γυρίσαμε σπίτι και ξαπλώσαμε να το διαβάσουμε. 
- Μαμά, εγώ είμαι γενναίος χωρίς να έχω το βότσαλο
- Ναι αντράκο μου, είσαι το γενναίο παιδάκι της μανούλας

Μετά με κάρφωσες με το βλέμμα σου, παρατηρώντας τα μαλλιά μου, τα μάτια μου, το στόμα μου.
- Μαμά,,,, είσαι πολύ όμορφη! Η πιο όμορφη μαμά του κόσμου!

Έλιωσα. Έχω δεχθεί και έχω δεχθεί κοπλιμέντα στη ζωή μου, αλλά σαν αυτό κανένα!!!
Ένιωσα πραγματικά η πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου, γιατί απλά ήμουν όμορφη στα μάτια του γιου μου. Κι ας ήμουν άβαφη, πρησμένη, αχτένιστη, για εσένα ήμουν όμορφη.  

Σε λατρεύω!

Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2018

Στον παιδικό

Πρώτη ημέρα στον παιδικό και ανυπομονείς. Φοράς την τσάντα σου, σε παίρνω από το χεράκι και πάμε. Ο χώρος σου είναι γνώριμος, το ίδιο και οι δασκάλες από πέρυσι που πηγαίναμε να πάρουμε τη Γωγώ.  Παιδάκια κλαίνε και κρέμονται από την αγκαλιά των γονιών τους. Φοβήθηκα ότι ίσως επηρεάσει την θετική ψυχολογία σου, αλλά μπα! κρέμασες την τσάντα σου σε μια κρεμάστρα, πήρες τον παγουρίνο και μπήκες στην τάξη. Η κυρια Ν. σε υποδεχτηκε ζεστά μιας και σε ήξερε. κοντοστάθηκες στη μέση της αίθουσας και κοίταξες γύρω σου, δεν σου μιλούσα, σε άφηνα να εγκληματιστείς.  Κάποια στιγμή πρόσεξες έναν αυτοκινητόδρομο που έπαιζε ένα παιδάκι ο Ντ.  Πήγες και στρογγυλοκάθησες δίπλα του. Ζήτησα απο το παιδάκι να σου πει πως το λένε και αφού ανταλλάξατε 2-3 κουβέντες μου ζήτησες να φύγω, "φύγε εσύ μαμά τώρα". Έφυγα απο την αίθουσα, αλλά σε κρυφοκοιτούσα από το τζαμάκι. Μιλούσες με το παιδάκι και γέλαγες.  Περιφερόσουν στην αίθουσα σαν να την ήξερες από καιρό. Για κάποιο λόγο ένιωσα ότι δεν είχες καμιά ανάγκη και έφυγα.
Μετά από λίγες μέρεςρώτησα την κυρία Ν. πως τα πας.
- Πως τα πάει ο μικρός? Έχεο προσαρμοστε'ι, κάνει παρέα με τα άλλα παιδάκια?
- Ο Νικόλας τα πάει εξαιρετικά! Είναι χαρούμενο παιδάκι, κοινωνικό, και παίζει με όποιον βρεθεί δίπλα του. Είναι και πολύ ομιλητικός ο γιος σου, οπότε μιλάει με όλους και μαγκευει κ αυτός όταν μαγκευουν τα υπόλοιπα. Όλα καλά!

Πολύ χάρηκα από τα λόγια της δασκάλας σου, αν και τα περίμενα μιας και πάντα σε ψαρεύω όταν σε παίρνω από το σχολείο. Το θετικό είναι ότι έχεις κάνει δυο καλούς φίλους,τον Ι. και τον Β.  Παίζεις καθημερινά μαζί τους και έχετε σχηματίσει ένα όμορφο παρεάκι. Πάντα χαίρομαι όταν μου διηγείσαι ιστορίες από τα παιχνίδια σας.



Εσύ με τον μπαμπά

Δεν γίνεται να μην αναφερθώ στο ιδιαίτερο δέσιμο που έχεις με τον πατέρα σου. Νομίζω εκκολάφτηκε την περίοδο λίγο πριν γεννήσω που ήσασταν στη γιαγιά και δεν μπορούσα να μπώ στο αυτοκίνητο και ερχότανε μόνο ο μπαμπάς να σας δει. Μετά γέννησα το Γιώργο και ένιωσες να απειλείται η πρωτοκαθεδρία σου, μιας και ήμουν με το μωρό πολλές ώρες αγκαλιά Κάπου εκεί δέθηκες με τον πατέρα σου.Υπερβολικά! Σε σημείο που να μην τον αφήνεις απο τα μάτια σου. Είσαι όλη την ώρα πάν του. Κλαις και οδύρεσαι κάθε που πάει στην δουλειά και καταφέρεσαι εναντίον της δουλειας του
--Είναι κακή η δουλειά σου! Θα βάλω βόμβα στο νοσοκομείο να το κάψω! Θα πετάξω μέσα πολλές ταραντούλες να τρομάξουνε και να φύγουνε
---Μπαμπά μη πάς στη δουλειά! Δεν θέλω χρήματα!

Σπαράζεις όταν ξυπνάς και δεν βρίσκεις τον πατέρα σου πλάι σου και η μόνη σου έννοια όσο λείπει έιναι πότε θα γυρίσει. Πολλες φορές τον παίρνεις τηλέφωνο κ του παραπονιέσαι " που εισαι μπαμπα μου, θέλω να ρθεις, φύγε απο την σκατοδουλεια, μου λείπεις!"

Οταν έρχεται δε, το χαμόγελο σου φτάνει μέχρι τα αυτιά κ δεν ξεκολλάς απο πάνω του!
"Το αυτοκολλητάκι μου" , "ο φιλαράκος μου" σε αποκαλει ο πατέρας σου και δείχνει να απολαμβανει την αδυναμία που του έχεις. Να σου πω και ενα μυστικό??? Και αυτός σε εχει αδυναμία! Μεγάλη! Πολύ μεγάλη!

Η φωτο θα μπορούσε να είναι δική σας, μιας κ μια μερα ήθελες να ξυριστείς κ ο πατερας σου σου έκανε το χατήρι.Σου έβαλε αφρό κ με την αν'αποδη μερια του ξυραφιού έκανε πως σε ξύριζε! Τρελάθηκες από τη χαρά σου!

Καλοκαίρι 2018

Το φετινό καλοκαίρι ήταν ξέγνοιαστο και ευχάριστο για εσένα. Το πέρασες στον Τύρναβο και ήταν αυτοί οι τρεις μήνες που σε κάνανε πιο,,,μεγάλο!Έφυγε το μπεμπίστικο στυλ σου, μονο τα μαγουλάκια σου έμειναν να μου το θυμίζουν. Μιλάς καθαρά, μιλάς σωστά, σκέφτεσαι ορθά με συνοχή κ είσαι ικανός να κάνεις πλέον πολλά πράγματα μόνος σου.
- Έμαθες να κάνεις τσίσα μόνος σου και όρθιος , ανεβαίνεις στο σκαμπουδάκι κατεβάζεις τα παντελόνια σου και βουρ
- Βάζεις τα παπούτσια μόνος σου και τα παντελονάκια επίσης
- Κάνεις μπάνιο μόνος σου, εγώ σε ξεβγάζω κ δεν θες με τίποτα να σε λούσουν!Με τίποτα!
- Τρως μόνο σου.
- Λες παραμύθια με αρχή, μέση και τέλος
- Παίζεις ποδόσφαιρο


Κοιμόμασταν μαζί εγώ, εσύ, Γωγώ κ σας έλεγα όπως πάντα πολλές ιστορίες. Οι αγαπημένες σου με τον Οπαλαλά, με τον γύφτο τον Παρλίτση και με τον Παρτιζάνο.
Το πρωί ξυπνούσες κ περίμενες τον παππού, όταν ερχόταν ξεφώνιζες από το παράθυρο "πάπα!πάπα!" . Ο παππούς σε ανέβαζε στο φορτηγό ή σε πήγαινε βόλτα με το μηχανάκι. Μετα έπαιζες με τα παιχνιδια σου μέχρι να βγείτε στην αυλή με την Γωγώ και να παίξετε μπουγέλο ή με την Κατερίνα και την Μαρία.
Στα ρεπώ του μπαμπά πηγαίναμε στην βρύση και εκεί ταΐζατε τις πάπιες και δεν σταματούσατε το παιχνίδι. Σου άρεσε να ταΐζεις χορταράκι τα κατσικάκια που είχε εκεί.
Δεν θα ξεχάσω επίσης την πρώτη ημέρα που πήγαμε στο κολυμβητήριο τη Γωγώ.
Ήθελες να μπεις και εσύ, αλλά ήσουν μικρός και δεν σε έπαιρναν. Φώναζες και με έκλαιγες, έτρεξες λίγο παραπέρα  και ξεγυμνώθηκες σε κλάσματα δευτερολέπτου και φυσικά πήγες να βουτήξεις στην πισίνα. Ευτυχώς, ήταν ανοιχτή για το κοινό μετά το μεσημέρι και σε πήγαινα κ μπαίναμε μαζί. Πόσο ευτυχισμένος ένιωθες! Δεν θα ξεχάσω αυτό το χαμόγελο που ζωγραφιζόταν στο όμορφο προσωπάκι σου.

Τα απογεύματα πηγαίναμε βόλτες με τα ποδήλατα. Σου άρεσε να κάνεις ποδήλατο,αλλά και βόλτες με την μηχανή που σου αγόρασε ο παππούς. Φέτος έμαθες να κάνεις και κανονική πεταλιά μιας κ έκανες μισοπεταλιά.

Επίσης σου άρεσε να παίζεις στις παιδικές χαρές που πηγαίναμε! Τσουλήθρα, μονόζυγο, κούνια, στα χώματα. Το βράδυ σουβλάκια στη γιαγιά ή μαγειρευτο φαγάκι , μπάνιο και νάνι με πολλές ιστορίες.

Αγοράκι μου έξυπνο! Σε θαυμάζω να ξέρεις. Είσαι ένα πανέξυπνο τρίχρονο που προσπαθεί να αυτονομηθεί και σε λατρεύω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου.


Με την αδερφή σου

Η σχέση σου με την αδερφή σου είναι σχέση λατρείας! Την λατρεύεις και υπακούς σε όοο,τι και αν σου λέει. Επιζητάς το παιχνίδι μαζί της, αν και αυτή επειδή έχετε διαφορετικά ενδιαφέροντα σε απορρίπτει πολλές φορές. Τότε εξαγριώνεσαι και είτε θα της επιτεθείς , είτε θα έρθεις κλαίγοντας σε εμένα να μου παραπονεθείς.

Πολλές φορές σου υποδεικνύει να κάνεις ζαβολιές κ εσύ πιστός υπήκοος τις εκτελείς κατά γράμμα.
Κ δεν σταματάς εκεί. Είναι φορές που σε κάποιο πάρκο ή παιδότοπο την πειράζει κάποιο παιδάκι και τότε σου ψιθυρίζει στο αυτί "Νικόλα πήγαινε σε εκείνο το παιδι κ χτύπα το" και εσύ μη χάνοντας καιρό πηγαίνεις και είτε είναι 3 ή 10 χρονών "του χώνεσαι"!

Τι παίζετε με την αδερφή σου?
Α. Παιχνίδια ρόλων
Κάνεις τον άντρα ή τον παπα-Γωγο ή τον μπαμπά , παντρεύεστε, χορεύετε, κάνεις πως πας για ψώνια, πως πας για δουλειά, για κυνήγι.

Β. Τα ζωάκια
Κάνετε διάφορα ζωάκια,και γελάτε με τις μιμήσεις

Γ. Με τα playmobil
D. Ζωγραφίζετε
Ε. πλαστελίνες
Ζ. Πυζαμοηρωες
Η. Απλά ανακατεύεστε με τα σεντόνια κάνετε ότι παλευετε
Θ. Επιτραπέζια και πάζλ
Ι. Μπάνιο μαζί με τις ώρες
Κ. Κρυφτό κ η αγαπημένες σας κρυψώνες είναι μέσα στις ντουλάπες

Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2018

Δικηγόρος αγράμματος

"Κάθε έκδοση και καλύτερη" μου είπε μια φίλη η Φ.  Και  αναφερόταν σε εσάς, μιας και για την ηλικία σου έχεις άριστη επικοινωνία και πολύ υψηλό λεκτικό επίπεδο. "Δικηγόρος αγράμματος" είναι αυτός λέει πάλι η ίδια, μιας και όποτε σηκώνεις το τηλέφωνο και μιλάτε δεν σταματάς να μιλάς και να φτιάχνεις ιστορίες.

Τι φαντασία αστείρευτη έχεις αγόρι μου!
Φτιάχνεις ιστορίες για ξωτικά, δεινόσαυρους  και σούπερ ήρωες. Τις ζεις!

Από την ώρα που ξυπνάς το στοματάκι σου λέει και λέει. Το αγαπημένο σου να μιλάς στο τηλέφωνο. 

-Αααα, αυτός μιλάει πολύ καλά! Και καθαρά και πολύ καλό λεξιλόγιο, αναφώνησε εντυπωσιασμένη η κυρία Ν. όταν σε γνώρισε.

Ο ερχομός του Γιώργου

Ο ερχομός του μπέμπη ήταν για εσένα ένα πλήγμα. εκεί που ήσουν το μωρό μας, έγινες αυτομάτως ο μεγάλος αδερφός.

 Από την πρώτη στιγμή που είδες τον αδερφό σου, ξίνισες τα μούτρα σου:
- Είναι πολύ άσχημος και μυρίζει απαίσια, ήταν το πρώτο πράγμα που είπες όταν τον έφερα σπίτι.

Κάθε φορά που με έβλεπες να τον κρατάω αγκαλιά, αντιδρούσες άσχημα:
- Εγώ θύμωσα τώρα μαμά.  Άσε κάτω τον μαλάκα τον μπέμπη και πάρε εμένα αγκαλιά.

πίστευα ότι όσο περνάει ο καιρός θα τον συνήθιζες, αλλά δεν. 4,1/2 μηνων ο μπέμπης κι ακόμα τρέφεις δολοφονικά ένστικτα απέναντι του.
 Μερικά σενάρια που τα επαναλαμβάνεις και γελάω:
- Μαμά περνάει ο σκουπιδιάρης! Γρήγορα να ρίξουμε το Γιώργο στα σκουπίδια!
- Μαμά εγώ λέω να πάμε στο καράτε και να παρατήσουμε το Γιώργο εκεί και να φύγουμε.
- Μαμά δεν το θέλω το σκατόμωρο. Κλαίει και δεν με αφήνει να κοιμηθώ (εν τω μεταξύ πιο ήσυχο μωρό δεν υπάρχει), να το δώσουμε στους γύφτους??? Έλα σε παρακαλώ!
- Μαμά, αν χτυπήσω το μωρό στο κεφάλι τι θα πάθει? Θα βγάλει αίματα ναι ή όχι?  Απο τότε σε έχουμε στο κοντό!

Αυτα είναι μερικά από τα σενάρια που κάνεις.

Το καλύτερο είναι όταν σε ρωτάνε αν αγαπάς το μπέμπη και τους λες "αυτόν τον μαλάκα? όχι δεν τον αγαπώ!"

Και μετά σε ρωτάνε " να τον πάρω στο σπίτι μου?" και εσύ όλο ενθουσιασμό " ναι, ναι να τον πάρεις, δεν τον θέλουμε!"!

Που θα πάει θα τον συνηθίσεις, θα τον αγαπήσεις!