Εσύ με τον μπαμπά

Δεν γίνεται να μην αναφερθώ στο ιδιαίτερο δέσιμο που έχεις με τον πατέρα σου. Νομίζω εκκολάφτηκε την περίοδο λίγο πριν γεννήσω που ήσασταν στη γιαγιά και δεν μπορούσα να μπώ στο αυτοκίνητο και ερχότανε μόνο ο μπαμπάς να σας δει. Μετά γέννησα το Γιώργο και ένιωσες να απειλείται η πρωτοκαθεδρία σου, μιας και ήμουν με το μωρό πολλές ώρες αγκαλιά Κάπου εκεί δέθηκες με τον πατέρα σου.Υπερβολικά! Σε σημείο που να μην τον αφήνεις απο τα μάτια σου. Είσαι όλη την ώρα πάν του. Κλαις και οδύρεσαι κάθε που πάει στην δουλειά και καταφέρεσαι εναντίον της δουλειας του
--Είναι κακή η δουλειά σου! Θα βάλω βόμβα στο νοσοκομείο να το κάψω! Θα πετάξω μέσα πολλές ταραντούλες να τρομάξουνε και να φύγουνε
---Μπαμπά μη πάς στη δουλειά! Δεν θέλω χρήματα!

Σπαράζεις όταν ξυπνάς και δεν βρίσκεις τον πατέρα σου πλάι σου και η μόνη σου έννοια όσο λείπει έιναι πότε θα γυρίσει. Πολλες φορές τον παίρνεις τηλέφωνο κ του παραπονιέσαι " που εισαι μπαμπα μου, θέλω να ρθεις, φύγε απο την σκατοδουλεια, μου λείπεις!"

Οταν έρχεται δε, το χαμόγελο σου φτάνει μέχρι τα αυτιά κ δεν ξεκολλάς απο πάνω του!
"Το αυτοκολλητάκι μου" , "ο φιλαράκος μου" σε αποκαλει ο πατέρας σου και δείχνει να απολαμβανει την αδυναμία που του έχεις. Να σου πω και ενα μυστικό??? Και αυτός σε εχει αδυναμία! Μεγάλη! Πολύ μεγάλη!

Η φωτο θα μπορούσε να είναι δική σας, μιας κ μια μερα ήθελες να ξυριστείς κ ο πατερας σου σου έκανε το χατήρι.Σου έβαλε αφρό κ με την αν'αποδη μερια του ξυραφιού έκανε πως σε ξύριζε! Τρελάθηκες από τη χαρά σου!