Σήμερα δεν σε έστειλα στο σχολείο. Κοιμόσουν τόσο βαθειά που λυπήθηκα να σε ξυπνήσω. Άλλωστε ήταν και η γιαγιά- Βαβαλία εδώ, οπότε θα είχα βοήθεια με εσένα και το μωρό. Σε πήρα και πήγαμε σε ένα βιβλιοπωλείο.
Σου πήρα το βιβλίο " Ένα γενναίο ποντικάκι, της Judith Koppens" και φυσικά άρπαξες και μια χαντζάρα κάνοντας τον πειρατή. Γυρίσαμε σπίτι και ξαπλώσαμε να το διαβάσουμε.
- Μαμά, εγώ είμαι γενναίος χωρίς να έχω το βότσαλο
- Ναι αντράκο μου, είσαι το γενναίο παιδάκι της μανούλας
Μετά με κάρφωσες με το βλέμμα σου, παρατηρώντας τα μαλλιά μου, τα μάτια μου, το στόμα μου.
- Μαμά,,,, είσαι πολύ όμορφη! Η πιο όμορφη μαμά του κόσμου!
Έλιωσα. Έχω δεχθεί και έχω δεχθεί κοπλιμέντα στη ζωή μου, αλλά σαν αυτό κανένα!!!
Ένιωσα πραγματικά η πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου, γιατί απλά ήμουν όμορφη στα μάτια του γιου μου. Κι ας ήμουν άβαφη, πρησμένη, αχτένιστη, για εσένα ήμουν όμορφη.
Σε λατρεύω!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου